Vakantie 2024 Schotland.
De NC500 was het doel. Een rondrit in Schotland. We hebben dat kunnen en mogen doen van 12 juli tot en met 16 augustus 2024. Inclusief de reis heen en terug Vijf weken! Een voorrecht. En Ruwenshelo ging mee.
Vrijdag 12 juli 2024
Dag 1
Vandaag de rit van Krimpen aan de Lek naar Hoek van Holland en vervolgens de overtocht met de ferry van Stenaline naar Harwich. Dus de gehele rit zowel van boven als van onderen water. We zijn daarom maar de hele overtocht in de Ark gebleven, op één klein uitstapje naar het buitendek na. Niets groen te zien. Door de regen toch weer naar binnen verdreven. De overtocht duurde voor ons gevoel toch ook weer langer. Duidelijk een aankomst op Engelse tijd, wat dus een uur langer betekende in ons Hollands denken. Onze oude vertrouwde eerste overnachtingsplaats bleek ook geen gasten (Caravans-Campers-Tenten) meer te ontvangen en was nu geheel omgetoverd in een vakantie “paradijs” met o.a. stacaravans etc en veel entertainment. De oude campingbaas was veel vriendelijker dan voorgaande keren ☹ en verwees ons naar “Strangers Holiday Park in Bradfield. Een kleine 10 miles verderop. Daar werden we heel hoffelijk en al zwaaiend ontvangen…. Onze Hollandse ponden waren welkom en dat woog bijna twee keer zoveel als onze vroegere overnachtingen.
Zaterdag 13 juli 2024
Dag 2
Ook vandaag lage temperaturen, zo tussen de 12 en 19 graden. Het werd dus al wat warmer, en later zagen we zelfs wat blauw in de lucht. En we hadden ook meer droge perioden. We verlieten “Strangers Holiday Park in Bradfield weer om een nieuwe overnachtingsplaats te gaan ontdekken. Dit vonden we uiteindelijk op de “Lodge Farm Campsite” ergens tussen Knaresborough/Cottingham/Wetherby. Uiteindelijk bleek dit Spofforth te zijn.
Onderweg hebben we Peterborough bezocht. We hebben een bezoek gebracht aan de Kathedraal. Prachtig bouwwerk. En, de eerste kerk, waar we ervaarden dat ook onze hond welkom was! Dit hadden we nog niet eerder meegemaakt.
Niet omdat het leuk was, maar om Lo een kleine indruk te geven van geschiedenis, zijn we ook nog even bij de HPM Peterborough geweest. Nela heeft daar immers een half jaar gewoond. Een periode die er wel is geweest en waar hij ook niet goed raad mee weet. Nu heeft hij er mogelijk iets beeld bij.
Zondag 14 juli 2024
Dag 3
De hele dag regen. Dus uiteindelijk er maar voor gekozen om te gaan rijden richting noord. Daar zijn we in de middag aangekomen op de “boerencamping” West Brightenflatt Caravan Site. Alles in stijl van een boer, tot de boer zelf. De boerin hebben we niet gezien en de schoonmaak ook niet.
In de avond zijn we gereden naar Hadrians Wall (de muur van Hadrianus).Overblijfselen van een oude Romeinse Toren en muur. Bijzonder. Lengte 117 kilometer van kust tot kust om de noordwestelijke kust te bewaken van het Romeinse Rijk. Indrukwekkend als je dit alles zo op je laat inwerken wat die Romeinen deden en veroorzaakten ook in ons land en Europa… in de tijd van Jezus.
Dinsdag 16 juli 2024
Dag 5
Over de temperatuur was er geen klagen. Het was vandaag rond de 16 tot 20 graden. In de nacht hebben we de regen weer aardig horen neerdalen. Op een caravan lijkt de regen natuurlijk veel erger, zullen we maar denken. Alleen tijdens wat zeer heftige buien was het wat lager. Toch was het voldoende droog om ook nog wat te ondernemen. Vandaag zouden we Schotland daadwerkelijk inrijden.
We zijn vertrokken vanaf de “boerencamping” West Brightenflatt Caravan Site. We hebben zelfs een nagenoeg droge tent van Lo kunnen inpakken. Uiteindelijk reden we om een uur of tien vanaf de camping weg. Het was een dag om de autowegen te gaan vermijden en we pakten ook enkele uitstapjes vanaf de A7, de zogenaamde historische route naar Edinbrugh. Historisch of niet… mooi was de route wel. Allerlei soorten landschap passeerden we met vergezichten, maar ook het passeren van kleine dorpjes, mooie gebouwen, oude kerken, was een lust voor het oog.
We brachten een bezoek naar The Hollows Tower of was het nu de Gilnockie Tower in Canonbie en historisch herkenningspunt in Schotland. Deze toren behoorde bij de zogenaamde “Armstrong clan”. Gezien een foto onder in de toren bleek hij er ook geweest te zijn bij een familiebezoek. Zijn (verre) voorouders komen dus uit Schotland. We dronken hier heerlijke koffie en werden bediend door een vriendelijke vrouw. De toren hebben we niet beklommen maar de toiletten wel bezocht. De sleutel toch maar weer ingeleverd bij vertrek. Via een videofilm hebben we beneden wel alle ruimten van de toren gezien en hoe deze was ingericht.
Nabij het Malcom Monument in Langholm, ook een historisch herkenningspunt in Schotland, even van de A7 af, heeft Ans een kunstwerk bekeken, toen het weer het even toeliet, voorstellende een opengeslagen boek. Opgedragen aan de dichter Hugh MacDiarmid. Langholm, een wetteloos niemandsland in vroeger tijden. Wij zijn in de auto gebleven, vanwege de buien…. En dat waren hele heftige, zoals ik me niet kan herinneren. De rit naar dit kunstwerk alleen al was een bijzondere. Klimmen en nog eens klimmen op een weggetje, auto-breed, waarbij je geen tegenliggers kan zien aankomen en er nagenoeg geen passeerstroken zijn… Maar we hebben het gered en Schanulleke ook.
Ook voor de lunch zijn we een weggetje ingereden. Bord gevolgd omdat er aangegeven werd dat er, na 1 miles, een picknickplaats zou zijn. Deze niet gevonden of totaal over het hoofd gezien omdat ze er hier iets anders onder verstaan. Wel weer een prachtig weggetje met nog meer prachtige uitzichten. Uiteindelijk op het hoogste punt en vermoedelijk wel 6 miles later, de auto op een passeerstrook neergezet en hier rond-om-lopend onze boterhammen naar binnen gewerkt. Van het uitzicht genoten en van de gelegenheid gebruik gemaakt om van bestuurder te verwisselen. Nadat we waren weggereden kwamen we tot de conclusie dat er een paraplu werd gemist. Ans ging die lopend ophalen en mogelijk ligt of staat daar nog mijn koffiebeker. Weer later nog oponthoud vanwege een “dom schaap” wat maar voor ons uit bleef rennen en wij naar Schots gebruik veel te netjes voor waren. We kregen ongevraagd advies van een dame hoe je daar mee om moest gaan. Schapen…terroristen volgens haar. Weer 7 miles later kwamen we weer op de A7 uit.
Uiteindelijk zijn we beland op het Lothian Bridge Caravan Park in Newtongrange. Over de camping een prachtige stenen spoorbrug, met bogen en pilaren. In de avond kwam zelfs de zon de camping verlichten. Rustige camping met veel geluid van voorbijrazend verkeer! Arran keek zijn ogen uit naar de vele konijntjes die er hier rondhuppelden.
Woensdag 17 juli 2024
Dag 6
Vandaag vertrokken wij uit het Lothian Bridge Caravan Park in Newtongrange en gingen op weg naar nergens, tenminste een eindpunt wisten we nog niet. De gehele dag schitterend weer. Af en toe bewolkt maar ook veel zonneschijn. In elk geval was het de hele dag droog. Dat was wel bijzonder.
Binnen enkele miles nog voor Edinburgh en brachten we een bezoek aan Rosslyn Chapel. Nu was de hond daar niet welkom. Entree voor alleen de volwassenen, dus Ruwenshelo had geluk. Omdat de hond niet naar binnen mocht hebben we het aanbod gekregen, één kaartje kopen, Ans en Lo naar binnen en later zouden Ans en ik met het kaartje wisselen en kon ik naar binnen. Toch wel tof. Dit was toch een cadeautje van 9 ponden… en Lo kon twee keer gratis met een volwassene mee. Prachtige oude Capel. Geheel uit zandsteen opgetrokken tot en met de dakconstructie. We mochten alleen de buitenzijde fotograferen en het interieur dus niet…. Heel jammer want dat was minstens net zo mooi en bijzonder. Dan konden ze in die tijd toch ook heel wat. Zeker als je in ogenschouw neemt wat de mogelijkheden van het gereedschap waren.
Edinburgh lieten we verder linksliggen. Daar waren we in eerdere vakanties al geweest. Op naar de bruggen om naar het noorden te gaan. De Queensferry Crossing Bridge, blijft imposant en overbrugt wel een paar kilometer. En daarnaast ligt dan ook nog eens de Forth bridge en de Forth Road Bridge. Daar ik het stuur in mijn handen had… geen plaatjes.
Daarna hebben we de kustweg gevolgd, met rechts diverse keren de zee in beeld en links een verscheidenheid aan landschappen.
Uiteindelijk zijn we beland op de Miltonhaven Seasite Caravan Park bij St. Cyrus. Een camping aan de oostkust. Dus alleen de noordzee scheidde ons van het thuisfront. De lunch was behoorlijk uitgesteld en dat liep nu weer niet zoals het moest. Met enige frustratie werd de tent van Lo ook weer opgezet, want we blijven hier twee nachten. Door de één werd met Lo nog even gewandeld langs de kust om te zien of de klif die we zaken inderdaad uit rood zandsteen bestond. De ander moest zichtzelf even op orde krijgen met paracetamol. Hoofdpijn is nooit leuk, zeker als je nog zoveel wil doen.
Daarna de Cobb weer zijn werk laten doen. Woensdag dus Lo’s keuzemenu: Pizza! Ans hield het bij broccoli en zalm.
Donderdag 18 juli 2024
Dag 7
Oeps… we zijn al een week onderweg, wat gaat dat snel! Gebruik de tijd dus wel. Vandaag zoals we gisteren al hebben geschreven zijn we op dezelfde camping blijven staan in Miltonhaven. Na een behoorlijke nachtrust (niet vroeg wakker van het langsrazende verkeer) een ontbijt etc, eerst eens rustig op gang gekomen. De enige activiteit van vandaag was een wandeling langs de kust van Miltonhaven naar Johnshaven. Circa 10 kilometer heen en weer, grotendeels over een kiezelpad. Een mooie tocht met verschillend kiezelstrand en de Noordzee aan de ene kant en aan de andere kant het Schots landschap. Een paar koeien, vogels, dus voldoende flora en fauna om ons heen en nagenoeg geen stukje vlak landschap. Wat wel opviel was de aanwezigheid van rode zandsteen en ook gedeelten met kiezels in zandsteen. Lekker een klaargemaakte boterham gegeven in Johnshaven en natuurlijk was er ijs en koffie.
En vandaag was het prachtig weer, zon, bewolkt en af en toe een spikkeltje regen. Temperaturen tussen de 14 en 20 graden.
Vrijdag 19 juli 2024
Dag 8
En vandaag was het ook prachtig weer, zon, bewolkt, en af en toe tegen het benauwde aan. Zeker bij de wandeling. Temperaturen tussen de 15 en 19 graden. Heel wat anders en aangenamer dan in Nederland waar de temperaturen duidelijk de dertig raken, en laten we maar niet denken aan de temperaturen in Zuid en Zuid-Oost Europa die zelfs richting de 40 gaan. Tenminste dat lezen we op de GoogleSite.
Met het oog op het eventueel bijwonen van de High Land Games, zouden we vandaag opbreken en ongeveer 25 miles verder weer neerstrijken voor meerdere overnachtingen in Stonehaven.
Op weg daar naar toe zouden we een bezoekje brengen aan het meest gefotografeerde kasteel/ruïne van Schotland. Dunnottar Castle (Ik dacht dat we die al hadden bezocht op een andere plaats in Schotland: Eilean Donan). Maar wie gaat Schotten tegenspreken… geen optie! Het was daar echter zooooo druk. We konden niet parkeren. Alle plaatsen voor bussen / caravans bleken te zijn gereserveerd of gewoon afgezet voor bussen…. Dat brengt natuurlijk meer op. Drie bezoekers tegen 55. Of denk ik te Hollands? Uiteindelijk konden we in de berm parkeren op grote loopafstand. We besloten ons niet gek te laten maken en zijn daar weggegaan. Weer in een grote kudde…. !Het begin van een dag dat alles anders werd dan voorgenomen.
Echter de prachtige rustige camping, met maar een paar standplaatsen bleek geen staanplaats voor ons meer te hebben (ja één nacht, maar we wilden daar tot maandag blijven). Ruimte genoeg maar ja.. de max was bereikt. Wel een gezellige Engelse dame ontmoet in jawel een Eriba. Helemaal weg van Eriba’s. Zo erg dat haar man in de Eriba sliep en zij in een tent in de voortent….. omdat hij zo snurkte. Dus elkaars Eriba bewondert. Die van hen kwam ook uit België en was van het bouwjaar 2013. Ruwenshelo heeft de foto’s nog. Waar hij helemaal op kickte was dat het kenteken, zowel van de auto, een Volvo, als van de caravan ERI-IBA was. Leg maar eens uit dat in sommige landen alles mogelijk is als je maar betaald. Toen verder, echter de campings in Stonehaven waren allemaal vol…. Tot in de ruime omgeving. Dat was wel even een streep door ons plan.
Uiteindelijk een plekje kunnen reserveren via internet in Tarland op de Tarland Camping and Caravanning Club. Daar zijn we nu ook een jaar lid van, en enkele campings hebben we daarvan de afgelopen week ook al bezocht. Niet dat ze goedkoop zijn, maar ze lijken wel op een soort boerencampings/natuurcampings. Rust sober en regelmaat HAHA. We hebben als aankomsttijd 17:00 uur aangegeven.
Nu onderweg hadden we de tijd, dus besloten we ergens ons boterhammetje op te eten. Dit lukte bij de parkeerplaats in de buurt van Crathes Castle. Dat bleek een parkeerplaats nabij een oud stationnetje Milton of Crathes. En daar stond een stoomtrein uit vervlogen tijden op stoom. Ans en Ruwenshelo op onderzoek uit en zij kwamen terug met de boodschap dat we de trein moesten hebben van 14:00 uur. Kosten treinkaartje een donatie. De rit duurde in totaal 20 minuten. Met een klein gezelschap hebben we deze rit meebeleefd en een belevenis was het. Stoom afblazen, zwaaiende mensen langs de weg, en heel bijzonder gepassioneerd personeel. We kregen zelfs thee en koffie onderweg. Er was geen kleurverschil en waarschijnlijk ook geen smaakverschil. Heerlijk een leuke en gezellige ervaring die zomaar op ons pad kwam.
Nu we daar toch stonden de weg maar overgestoken en een wandeling gemaakt naar het Crathes Castle. Deze wandeling was weer iets langer dan gedacht… vooruit of we wilden of niet, we moeten weer aan onze stappen komen en ik in het bijzonder op adem komen. Toch maken we de laatste dagen minimaal 10.000 stappen. Goed voor bijna 9 tot 10 kilometer. Het betrof een kasteel met wel echt een voor en een achterzijde 😊. Prachtig gelegen en een mooie tuin, die we niet hebben bezichtigd. In het park rondom het kasteel heel veel oude grote en bovenal verschillende bomen. Mogelijk een verzameling van de kasteelheer uit het verleden.
Om 17:08 uur reden we de poort van de camping binnen. Hartelijk en joviaal kwam de beheerder ons al tegemoet. Bleek dat de sanitair voorzieningen wegens onvoorziene omstandigheden gesloten waren. Hier werd wel gelijk op gewezen, maar men ging er ook gelijk vanuit dat we dat wel in onze caravan hadden. Beetje vreemd. Ans deed haar uiterste best om en beleefd te blijven en om uit te leggen dat ze het dan zeker wel duur vond juist omdat op de website al een prijs was aangegeven van 7 pond. Men wist het zo te vertellen dat dat voor een backpacker gold en dat het nu hoofdseizoen was. Dus zelfs voor hun tekortkoming werd er niets tegemoetgekomen. Later bij het toiletgebouw leken mij de aanpakbiljetten van de sluiting niet van gisteren of eergisteren. Voorzieningen afgekeurd???! We zullen het juiste wel nooit weten, maar leuk was het niet. Ook over de beloofde wifi werd wat vreemd gedaan. Uiteindelijk werd gesteld dat die er wel was, maar niet zo goed.
Wel weer heerlijke spaghetti gegeten en na de afwas achter de pc’s gekropen voor onze verhalen en foto’s. Op de picknick bank onze sporen achtergelaten. Aan de ene zijde zijn de planken van het zitgedeelte minimaal 10 lager blijven hangen.
Zaterdag 20 juli 2024
Dag 9
Ook vandaag weer een prachtige vakantiedag. Mooi weer, bewolkt en ook zon. Pas vanaf een uur of vijf begon het te spikkelen en vanaf een uur of 19:00 regende het gewoon door. Maar ja wat wil je. We zitten in Schotland. De temperaturen waren ook best wel fijn, tussen de 14 en 20 graden en met een beetje wind voelde het zelfs fris aan, maar wandelde je weer dan had je het zweet zo op de rug.
Vandaag direct na het ontbijt de spullen gepakt, want we wilden zo snel mogelijk wel sanitair al was het in de natuur. Dus al vrij snel de benen genomen. Op weg naar Balmoral Castle. Een van de verblijven van de koninklijke familie. Meestal verblijven ze hier in het najaar. Koningin Elisabeth was hier graag en is hier ook overleden. Bron: Konipedia Ans. Zoals verwacht gaf internet de informatie dat alles van te voren aangevraagd en geboekt moest zijn. Er was dus geen ruimte meer voor ons om b.v. alleen in de tuinen te wandelen. Toch er naar toe in de hoop een glimp van het kasteel te kunnen zien bij een wandeling “boven langs”. Volgens de boeken kon het?! Op de parkeerplaats bleek al de enorme drukte en belangstelling voor de royalty’s of eigenlijk voor hun hebben en houden. Nog eens wikken en wegen, toen doorgereden naar de bedoelde route “boven langs”. Na acht miles bleek deze route te zijn afgesloten. Jammer. Toen onze weg maar vervolgd naar Nairn. Daar had Ans een camping voor twee nachten weten te boeken. Echt dit was na een enorme zoektocht. Alles zit hier vol. En als er wel ruimte was dan was het voor één nacht en dan nog wel tegen het tarief van minimaal 70 pond (ruim € 83). Dat houden we geen vijf weken vol of beter: zo willen we het eigenlijk niet!
Onderweg naar Nairn, een prachtige route gereden, maar voor de auto wel een erg zware. Ook zo leuk… keek je achterom dan bleek een stijgings/dalingspercentage van 20%, maar voor de klim geen enkel bord. Daarnaast smal en onoverzichtelijk met hier en daar een passeerplek vol met kuilen en nagenoeg te kort voor onze combinatie. Me bijna één keer echt vergaloppeerd, omdat de auto bijna stilviel en de kracht er nog maar net uit was te halen om het met een paar kilometer per uur te redden, ja zelfs in zijn eerste versnelling. De geur van de koppeling en remschijven die het zwaar hadden hangt nog in onze neuzen. We weten nu ECHT wel de grens van auto, caravan en deze belading, naast het feit dat een iets te grote kuil of verkeersdrempel ook al problemen geeft met de laaghangende auto, dus trekhaak en bovenal de stekkerdoos.
Maar de uitzitten die we kregen waren fantastisch. Echt de hoogvlakten met hier en daar al bloeiende heide. Een plaatje.
Vervolgens kwamen we langs een bord met een aanduiding van een wiskyroute, Gelijkerrijd zagen we een doel met plaats Higlandgames in Tomintoul waar we reden. Toen we de datum goed realiseerden, de gaat op vakantie altijd anders, ging het lampje branden: Hier en Nu.
We hadden dat op het lijstje staan om aan Lo te laten zien, dus even de blikken gewisseld en het dorp ingereden. Nu onze combinatie gaf weer parkeerproblemen dus reden we het dorp weer uit maar konden op geruime afstand toch nog parkeren. Gezien de stappenteller ruim 1,5 kilometer buiten het dorp. Zo kom je aan beweging niet te kort… aan adem wel. Op naar het evenemententerrein. Duidelijk een kleiner evenement dan we eerder hadden meegemaakt, maar groot genoeg voor Lo. Wat veel mensen en elke kraam is een feesttent op zich voor hem en als je geen goed begrip heb van de diepte van Oma’s en Opa’s geldbuideltje, dan is dat zeer lastig. Dus maar weer uitleggen. De doedelzakspelers hebben in elk geval indruk op hem gemaakt en hij zou zo’n rokje ook wel willen.
Na dat bezoek de weg vervolgd naar uiteindelijk een supermarkt Tesco voor de benodigde boodschapjes en toen door naar de camping. We waren iets later dan de aangekondigde 16:00 uur, kortom 17:00 uur. Conform Engels gebruik de caravan kunnen neerzetten. Dus wij anders om, omdat alle deuren naar het oosten gericht moeten zijn, ik bedoel dezelfde kan op. Ja als je geen mover hebt dan moet er dus geduwd en getrokken worden. Niet zo leuk, ik zet hem liever met de auto op zijn plaats.
Zondag 21 juli 2024
Dag 10
Na een avond en nacht met veel regen (arme Lo, die weer eens in zijn tentje lag) op het dak, was het vanmorgen om een uur of zes toch droog. De weerapp beloofde een zonnige dag, die begon met 9 graden. Het saldo aan het einde van de dag, bewolkt, al en toe een zonnetje en aan het einde van de middag toch weer wat spikkels.
Vanmorgen naar Nairn geweest. Het lijkt Krimpen aan den IJssel wel… 8 kerken om te kunnen bezoeken. Toch maar gekozen voor de dienst om 10:30 uur in de Kerk van Schotland, de Old Parish Church. Een dienst met een herkenbare liturgie en een preek n.a.v. de geschiedenis van Jacob bij Bethel. Aan het einde van de dienst de gebruikelijke uitnodigingen om toch maar thee (of koffie) te blijven drinken. Dit ook gedaan en ook in deze grijs wordende kerk werden we door veel mensen aangesproken. Erg gastvrij en vriendelijk. Ook deze gemeente kent zijn teruggang. Nu was het vakantietijd en waren er zelfs geen kinderen (normaal een stuk of vier). Maar in denk dat er toch al gauw rond de 40-60 mensen waren. De eerlijkheid gebied om ze wel allemaal boven de 60 te schatten.
Vervolgens op de camping een boterham en in de middag naar de zeer, of eigenlijk inham/baai om dolfijnen dan wel zeehonden te spotten, bij Fort George. Bleek militair gebied. Toen naar de overzijde naar Chanonry Point. Veel gespot maat voor de dolfijnen en zeehonden liep dit op niets uit. Wel een leuke route rond de baai gereden en hier en daar wat foto’s gemaakt van onder andere een voortoren en een bouwval van een kerk midden in een dorp.
Maandag 22 juli 2024
Dag 11
Vandaag veel mooi weer. Voor Nederlandse begrippen wel wat mindere temperaturen van 9 tot 17 graden. In de zon vest uit en uit de zon vest aan…zo ongeveer. Vanmorgen waren we al vroeg wakker. Het voorbijrazende verkeer was mogelijk de oorzaak. Om 07:00 uur waren we aan de wandel. Het bos in, want daar waren veel eekhoorns te spotten volgens de eigenaar. Gisteren hadden we er één gezien. Bijna tam op een voederhuis. Nee we wilden ze natuurlijk gewoon spotten in het bos en eventueel allerlei andere vogels etc. Op een roodborst, een vink en het horen van een winterkoning….na hebben we dan ook niets gespot wat voor ons bijzonder was. Ruim een uur later waren we weer bij de camping en hoorden we een voorzichtig Hoi Oma uit een groene tent opstijgen. Onze Lo vertoont echt pubergedrag. Geen initiatief tot enige activiteit dan spelen met en op schermen. Is ook slecht in beweging te krijgen dan alleen als het om eten en drinken gaat.
Vandaag vertrokken naar Golspie. De eerste borden van de NC500 gespot. We zijn dus nu echt begonnen aan de rondrit in de kop van Schotland. Deze westelijke kant van Schotland is toch vooral nog weilanden en akkerbouw. Weinig wilde natuur aan deze zijde. Wel uitzicht op zee gehouden en prachtige vergezichten met het heuvel- en berg landschap aan de horizon. Ans heeft via internet een camping geboekt voor twee nachten in Golspie. Voor het vertrek op de camping nog snel een douche genomen omdat op deze camping, wat meer lijkt op een camperplaats, geen douches zouden zijn. Bij aankomst, de boekingsmail, afgewerkt, dus hangslot eraf met het cijferslot en we hadden toegang. Er stonden al twee campers. We waren hier dus al vroeg in de middag. De tent van Lo weer opgezet. Hij moet zich hier wel thuis voelen want hij ligt op een dijkje, wel scheef, dus benieuwd of we hem morgen niet beneden vinden onder de caravan. Daarna echt geluierd. Niets gedaan, onderuit in een stoel, af en toe een boek, scherm of een kort wandelingetje. In de avond ging het wat spetteren en de eerste midges duidelijk waargenomen. De speldenprikjes van deze allervriendelijkste kleine muggen zijn irritant en ze komen veelal met tientallen tegelijk. Je bent en voelt je een speldenkussen.
Weer de zon niet in de zee zien zakken…. Kan ook moeilijk aan deze zijde van Schotland! Ons spel Yatzee weer een keer gespeeld. We proberen elke dag, een spelletje te spelen, zodat de uiteindelijke winnaar aan het einde van de vakantie mag trakteren. Voorlopig sta ik er goed voor!
Dinsdag 23 juli 2024
Dag 12
Vandaag wat rustiger aan was het plan. Even wat rust. Geen rijden maar op naar de tweede nacht op deze camping/camperplaats. De eerste auto’s hoorden we al om 04:00 uur, maar echt wakker 😊om 06.00 uur, toen de eerste al vertrokken vanaf deze kampeerplaats. Opgestart en prachtig weer. Lekker buiten het ontbijt voor de caravan, in de zon. Vandaag tussen de 11 en 19 graden. In de zon warm, en daarbuiten kon het weer fris zijn. O, ja we zijn in Schotland en daar hoort het zo. Toen eerst maar eens de telefoon van Ruwenshelo in orde gemaakt en gekregen. Hij was voor ons niet bereikbaar. We kregen telkens de voice mail. Dat schiet niet op als hij alleen achter blijft omdat hij geen zin heeft in een wandeling. Het lukte zowaar, nadat ik bij de provider bellen in en uit het buitenland had geactiveerd en de telefoon geheel opnieuw was opgestart. Daarna gaan wandelen. Eerst naar het dorpje Golspie. Voor een paar boodschappen bij de COOP. Een klein dorp. Toen doorgewandeld door het dorp en langs de kust tot aan het kasteel Dunrobin Castle van mylady (gravin Sutherland), die het landgoed had geërfd van haar oom. De eerste steen is rond 1275 gelegd. Een sprookjes kasteel. Mooi om te zien en op een fantastische plek gelegen met uitzicht over zee. Klein is het eker niet met zijn 189 kamers of zo iets. Daarna de terugwandeling. Ongeveer dezelfde route maar gelopen. Lekker voor Arran zodat hij los kon lopen en voor ons vanwege het mooie uitzicht en de rust. In de middag een stukje van het Engels ontbijt geprobeerd. Ei, kaas en bacon en brood. Op de Cobb klaargemaakt, geeft niet duurt even. Tot een uur of drie was het regelmatig zonneschijn, daarna bewolkt. Deze dag het kampeerterrein geheel voor ons zelf.
Woensdag 24 juli 2024
Dag 13
Vandaag: Rebekka is jarig! Dus contact. Zelfs elkaar kunnen zien dankzij de beeldtelefoon. Even wat zingen. Toch wel erg leuk.
Vandaag opbreken en vertrekken uit Golspie. Op weg naar Wick. Ans heeft het weer voor elkaar om een plaats te boeken op de Wick River Campsite voor de volgende twee nachten. Als aankomst werd een uur of drie opgegeven. We hadden dus erg ruim de tijd om de 52 mijl af te leggen.
Het inpakken ging erg voorspoedig. De tent en dergelijke van Lo waren gewoon droog. Dus even na negenen waren we al op weg. Onze eerste stop zou de plaats zijn waar je via een trap kon afdalen van de klif naar zeeniveau bij Whaligoe. Parkeren werd wel weer een dingetje. Het betrof een klein weggetje vanaf de doorgaande weg. Dus eerst er al voorbijgereden. Nergens op deze binnenwegen kan je even de combinatie rondgooien, dus dat is dan weer steekwerk. Niet altijd eenvoudig, maar het lukte. Vervolgens geconstateerd dat de bijbehorende parkeerplaats niet ingericht was voor een combinatie auto en caravan. Uiteindelijk een weggetje ingereden naar de andere kant van de doorgaande weg. Laten we daar geluk hebben. Ik kon weer steken en draaien en er was een parkeerstrook voor een wandeling naar Cairn o’Get, een of andere historische plaats. Toen lopend terug naar de trap. Ans en Lo zouden de trap nemen en ik zou wandelen naar het zogenaamde view-point. Dan bleef ik beter op adem. Een prachtige ervaring zowel de trap als de view. We konden elkaar ook grotendeels blijven zien.
Toen we terug waren bij de auto zijn Ans en ik doorgelopen. De andere wandeling naar het historische plekje. Ook dit was een prachtige wandeling en maakten we kennis met de in bloei staande heide, koeien en schapen etc. De historische plek betrof een half ondergrondse woonruimte, waar mensen / gezinnen verbleven. Bij ons te vergelijken met de plaggehutten. Deze ruimten zijn echter opgebouwd met stenen en er lag vermoedelijk een laag aarde overeen. De mensen werden getolereerd, maar konden er geen enkel recht aan ontlenen. Vervolgens terug en Lo en de hond aangetroffen in een gesloten caravan. Warm? Ben je mal! Met elkaar de lunch klaargemaakt en daar opgegeven, al dan niet op een bankje met uitzicht over een plas water. Vervolgens op weg naar de camping waar we werden toegelaten, ondanks we een klein uurtje eerder waren. Een splinternieuw sanitair gebouw wat heel wat anders uitstraalde dan wat we tot op heden waren tegengekomen. Binnen korte tijd stonden we weer. De avond wat gerommeld achter de computer om de foto’s en het verhaaltje weer te kunnen delen.
Donderdag 25 juli 2024
Dag 14
Triny 73 jaar. Telefonisch niet te bereiken dus toch maar gefeliciteerd via Whatsapp.
Vandaag dus nog een dagje in Wick, met als doel om van hieruit het noordoostelijke puntje van Schotland te bekijken zonder caravan aan de trekhaak. Al weer vroeg wakker, zo rond een uur of vijf. Met de radio-ontvangst toch wat geluid uit Nederland. En zo nog even kunnen blijven liggen tot een uur of 07:00. Toen lekker onder de douche. Wat een verademing zowel luxe en vooral ruimte. Ontbijtje en gelijk onze lunch voor vanmiddag maar klaargemaakt. Ons eerste bezoek was aan John o’Groats. Dit heeft een Nederlands tintje uit de 18de eeuw. Deze Nederlander Jan de Groot was de eerste die het mogelijk maakte met een veer verbinding de bovenliggende eilanden Orkney eilanden te bereiken. Vanuit dit plaatsje zijn we naar de meest noordoostelijke punt geweest. Duncansby Head Ligthouse. Daar een kleine wandeling gemaakt en de in zee staande rotspunten bezocht. Mooi vergezicht weer! Vervolgens maar John o’Groats signpost. Daar kon Lo even winkelen en heeft hij ook kaarten gekocht. Wat rondgelopen en wat foto’s gemaakt. Echt een toeristisch pleisterplaatsje.
Aansluitend hebben we Dunnet Head bezocht, het echt meest noordelijke puntje van Schotland en hebben dier onze lunch gebruikt en ook weer gewandeld. Ook een plaats met mooie vergezichten en prachtige natuur. Ans spotte hier toch nog een papegaaiduiker.
Daarna toch maar weer terug naar de camping. Een rondje van zo’n 58 miles. Op de camping een gesprekje met mensen uit Alphen aan de Rijn. De man had belangstelling voor onze classic caravan en was zelf ook met een Eriba maar dan het kleinste model de Puck die zelfs nog twee jaar ouder was. Geweldig! Elkaars caravans bezichtigd en een leuk gesprek gehad.
Vanavond nog even een kleine wandeling naar Wick. Waar het aan ligt weten we niet maar het is een ontzettend grauw dorp of stad. Alles is donker en het geeft een soort industrieterrein indruk.
Vrijdag 26 juli 2024
Dag 15.
Oke , nog een dagje op deze camping. Het geluid van de kermis was al vroeg gestopt, dus een rustige nacht en volgens mij sliepen we allemaal wat langer. Na de douche lekker met elkaar ontbeten. Daarna een gesprekje met Lo. Hij heeft het met ons nog steeds naar zijn zin, zegt hij. Weer wat afspraken herhaald en bevestigd. Na het ontbijt is Ans een wandeling aangegaan naar het punt wat we vandaag zullen bekijken. Ik zou achterblijven en naar haar toekomen als ze het zat was of daar bij de bestemming was. Lo in tussentijd bezig met zijn kaarten voor Ly en Teunie en deze op een creatieve manier aan elkaar verbonden. Ze krijgen dus ieder de helft. Toen Ans appte dat ik kon komen wilde Lo liever bij de camping blijven. Daar een filmpje kijken en eventueel aan de speeltuin. Het laatste zie ik niet gebeuren. Ik op weg naar Casle Sinclair Girnigoe. Een prachtige ruïne. Samen het laatste stukje daar naar toe gewandeld. Was ook wel even heel lekker zo samen. De ruïne grondig bekeken en foto’s gemaakt. Er kwamen ook steeds meer bezoekers. De ruïne dus het vroegere kasteel stond gewoon op de kustlijn en lijkt hier en daar gewoon deel uit te maken van de rotsen. Het eerste deel werd rond 1375 gebouwd door de familie Sinclair. Het had ook een eigen haven, een natuurlijk fjord (je). Na deze wandeling hebben we boodschappen gedaan bij de Tesco. Ook even zonder de aanwijzingen van Lo, wat we vooral wel en niet moeten kopen. 😊 Was wel zo rustig.
Zaterdag 27 juli 2024
Dag 16
Het was weer vroeg vandaag. Na een koude douche en een boterham hebben we vanmorgen weer ingepakt om verder te gaan. De tent van Lo nat ingepakt. Het had gisterenavond en de afgelopen nacht geregend, maar bij het inpakken bleef het wel droog. Vervolgens koers gezet, nu op de bonnefooi, in de richting van Durness. Daar had Ans een campingsite gezien, waar je niet kon reserveren, maar wie het eerst komt, wie het eerst maalt, werd gehanteerd. Dus …. We zien wel. Via veel zogenaamde “single road track wegen” de camping kunnen bereiken. Onderweg de stops voor een foto, drinken. We hebben nu weer echt kennisgemaakt met de soms eindeloze Schotse natuur van de hooglanden. Fantastisch.. daar is geen genoeg van te krijgen en het was aardig goed te doen. Echter het blijft doorrijden, want de parkeerplaatsen zijn echt te tellen en al gauw rij je in een soort stoet de weg uit. Het blijft opletten of je wel voldoende passageplaatsen kan overzien. Dan rijdt wat rustiger en anders is het toch behoorlijk intensief. Daar in Engeland de bestuurder rechts zit, wordt in onze voertuigen hier van de bijrijder ook wat oplettendheid het verwacht. Ook deze rit weer kennisgemaakt met de geweldige Schotse bulten en kuilen in en langs de weg. Het blijft opletten en manoeuvreren om zonder schade daar doorheen te komen. Te meer omdat deze Citroen toch wel erg laag op zijn banden staat en de belading en belasting de trekhaak en stekkerdoos dicht bij het asfalt houdt. Op enkele spetters na, heeft de bewolking en de zonneschijn elkaar goed afgewisseld, spelend met het licht op het prachtige landschap. Uiteindelijk waren we rond een uur of twee op de camping…. En ze hadden een plekje voor ons, en voor twee nachten. Uitzicht op zee in een soort tweede ring. Zelfs een plekje met stroom. Genieten. Binnen de kortste keren stond de tent van Lo weer. Wel met vereende krachten want de wind is hier behoorlijk. Door wind en een kleine bui toch nog de caravan ingejaagd. Dus weer een nieuwe manier gevonden om pizza te eten. Een combinatie van de Cobb met het gasstel. Na het eten even het strand opgegaan. Het is een soort baai met een zandstrand waaruit een aantal rotsblokken omhoog steken. Erg schitterend en Arran kon even rennen en zijn tanden in de golven zetten. Daarna dit dagboekje bijgewerkt de foto’s bekeken. Zo op het eerste gezicht best wel leuke plaatjes.
Zondag 28 juli 2024
Dag 17
Vandaag rond de 16 graden dus fris en hoofdzakelijk bewolkt en weer aardig wat wind. Enkele momenten was de zon er. Ondanks er vanmorgen even wat spetters vielen, meer was het niet, is het verder deze dag droog gebleven. Vandaag toch maar niet naar de. Dit was minimaal een uur rijden en dat wilden we niemand aandoen?! Na het ontbijt hebben we rustig onze spullen gepakt en zijn aan een wandeling begonnen naar Smoo Cave. Het zou een wandeling zijn van ongeveer 20 minuten. Dat was goed te overzien, maar dan moet je wel twee bulten over. Dus rustig aan voor deze jongeman. Smoo Cave is een grot, hier in het noorden van de Schotse hooglanden en bijzonder omdat het eerste deel is uitgesleten door de werking van de zee en het tweede gedeelte door een kleine zoetwaterstroom. Heel bijzonder om te zien. Hoewel de gidsen erg hun best deden was hun Nederlands erg gebrekkig zodat ik er zelfs geen steenkolen Engels in herkende. Met andere woorden…. Ik kreeg er niets van mee en dat lag niet aan hun ☹. Ik heb er in elk geval enkele foto’s aan overgehouden opdat ik het niet vergeet. Ook nog langs een herdenkingsplek gelopen van John Lennon. (Een van The Beatles). Hij schijnt hier in zijn kinderjaren veel te zijn geweest in Durness. Op de terugweg langs de kust bij de kleine en korte Fjorden (zo noem ik je maar even dat soort inhammen) gelopen en weer wat foto’s gemaakt. Na de lunch achter de pc gekropen om de foto’s te bewerken en een verhaaltje te verzinnen. Even in de stand rust. Lo zit vanmiddag veel in de auto in een geweldige stoel achter zijn schermpjes. Hij zit er nog beter als in de caravan, want na de thee en koffie ging hij weer terug.
In de tweede helft van de middag kregen we toch een heerlijk zonnetje. Wandelen ging dan ook prefect, maar om in de zon en uit de wind te zitten… dat lukte niet. Dan kreeg je het gewoon koud. Dus toch maar een plekje in de caravan. Lo was niet uit de auto te krijgen, in de zon en uit de wind en temperaturen dicht bij die op Curaçao. Natuurlijk zijn (half-)broer is jarig.. vandaar.
Dus toch nog een kleine kustwandeling richting het noorden. Het schapenpad liep… dood.
Maandag 29 juli 2024
Dag 18
Qua weer een mooie dag met veel zonneschijn. Wel wat fris. Tussen 14 en 19 graden. Ook de wind mocht er af en toe zijn.
Ook deze dag stond weer in het teken van een verhuizing. We zouden in de richting van Ullapool gaan en hebben kamp opgeslagen in Ardmair Point Holiday en Campingplaats. De rit er naar toe was fantastisch mooi. Het eerste deel van de rit was weer een single-road weg en lekker door de wilde natuur slingerde met hoogteverschillen van maximaal 250 meter. Daar zitten dan wel steile gedeelten tussen, maar die duren niet eindeloos. Onderweg hebben we een wandeling gemaakt naar een waterval. Over een bergachtig padje met keien scherpe stenen, modder en geen vlak gedeelte hebben we de waterval kunnen bereiken en bewonderd. Alleen Arran liep dit pad probleemloos. Voor Lo is het een spannend en moeilijk pad en gebruikt al zijn ledematen. Ans heeft haar enkele tot het uiterste van bewegingsvrijheid getest… op sandalen zelfs. De enkele heeft het goed doorstaan. Mooie plaatjes kunnen schieten. Daarna een leuk uitzicht punt gevonden waar we heerlijk picknicken. Toen verder richting Ullapool en de camping opgezocht. Leuke plek aan een baai aan de Atlantische oceaan. Prachtig weer. Jammer genoeg telefonisch een hele slechte of geen verbinding. Op de camping kwamen we veel bekenden tegen, althans aan hun materiaal te zien hadden we met hen eerder een camping gedeeld. Geloof het of niet we kwamen terecht naast de mensen uit Alphen met hun Puck Erina. Ruwenshelo had natuurlijk heel veel schik daarom. In de avond begin het steeds harder te waaien en nog te regenen. De uitnodiging van de buurman om een borrel te komen drinken blijft daarom maar staan. Dit heeft een groot deel van de nacht aangehouden en de wind stopte niet. Het geeft een bepaalde onrust. Dat werd weer erg laat slapen.
Dinsdag 30 juli 2024
Dag 19
….. en weer vroeg op. Een uur of vijf was het gedaan met het slapen. Aylin en Jasper jarig. We gaan kijken of we ze nog ergens vandaan kunnen bereiken, maar hier vandaag gaat het niet lukken. Ruwenshelo had het goed naar zijn zin in zijn tent, dus werd hem een ontbijt bezorgd. (Wij hadden daardoor wat meer stilte naast de storm 😊). Na het ontbijt toch maar besloten om hier een wasje te draaien en de rond heeft de omgeving ook verkend. Volgens mij meer met zijn neus en minder met zijn ogen. Deze dag doen we het voorlopig met een temperatuur tussen de 7/9 en 14/16 graden. Best wel fris voor de huidige Nederlandse begrippen.
Vervolgens bij de receptie, waar wifi was, contact met Joel, Ingrid en natuurlijk Aylin. Die was jarig en dat straalde ze wel uit. Een geweldige taart gezien en dat bedoel ik ook echt een taart (en niets anders Joel!). Tussentijds zijn we wel zes keer op de foto gezet door Aylin met haar nieuwe cadeau. Toen werd de was opgehangen en die klappert rustig in de wind terwijl Lo en Ans bij de receptie zitten. Er moet gezocht worden naar een nieuw kampeerplekje en dat schijnt erg moeilijk te zijn. Veel zit hier vol.
In de middag naar Ullapool. Dit is een klein havenplaatsje aan de zee. Vermoedelijk vanuit vroeger een vissersplaats. Ook nu nog waren er twee schepen vis aan het lossen. Er wordt In de haven een driemaster zeilschip uit…. Harlingen. Die Nederlanders zijn nooit ver uit de buurt. Vanuit deze haven wordt een ferry onderhouden met één van de eilanden. We zagen een cruiseschip in de baai liggen en met pendelboten werden toeristen van boord gehaald en naar boord gebracht. En natuurlijk de talloze rondvaartmogelijkheden. In verhouding maar weinig winkeltjes. Ans en Lo deden zich te goed aan Fish en Chips en ik aan de Chips. Chips is hier een soort nog grovere Belgische frieten (vrij zacht gebakken) en Fisch, een compleet gepaneerd gebakken vis. Niets in stukjes.
Op weg naar de camping de boodschappen gedaan bij de Tesco in Ullapool en nog even bij een pottenbakkerij rondgesnuffeld. Daar heeft Ans de foto’s van. Prachtig handwerk wat ook in de winkel te zien was. De prijs was er ook na…. Maar ja als elk uurtje ook gefactureerd moet worden dan kan het bijna niet anders. Thuis (camping) weer lekker aan de koffie. De wind was nog heftig en fris, maar het was nog steeds droog.
Woensdag 31 juli 2024
Dag 20
Vandaag de hele draag droog geweest en droog kunnen inpakken. Dat ging weer soepeltjes. Was het in eerste instantie bewolkt en droog, lopende de dag werd het prachtig zonnig weer, met weer temperaturen tussen de 13 en 19 graden. Vandaag zouden we afreizen naar Kinlochewe, Caravan en Motorhome Club Campsite. Ans heeft daar drie nachten kunnen reserveren zodat van vanuit dat kampement wat dagtrips kunnen maken op wegen die wat minder te doen zijn voor onze combinatie van auto en caravan. Dus dit plaatsje ligt iets buiten de NC 500 route. Allereerst maar weer eens getankt… omdat je nooit goed weet wanneer het volgende tankstation zich aandient. De prijs ligt buiten de grote wegen zo rond de 1,41 tot 1,51 pond per liter. Al snel reden we na Ullapool door en dal en later door een natuurgebied, echte Schotse Hooglanden gereden en prachtige vergezichten en uitzichten. Koffie gedronken onderweg bij een stuwmeer of war er van over was, want het stond wel erg leeg en bosbessen en frambozen geplukt. Onderweg zouden we nog een waterval bezoeken. Dat zou een stukje lopen zijn. Op het moment dat we daar het parkeerplaatsje opreden zagen we dat we hier al waren geweest. Dit in het jaar dat we met Johan en Pleuny hier waren. We zijn toen maar achteruit gestoken en verdergegaan. Twee keer dezelfde waterval hoeft nu ook niet en voor Lo is lopen ook niet altijd een optie. Hij zat vandaag voorin, soms met gesloten ogen…. Een fijne bijrijder 😊. Uiteindelijk achter een klein kerkje in de zon op een bankje (op de begraafplaats) de lunch klaargemaakt en opgegeten. Heerlijk. Dit was op ongeveer 30 km van onze eindbestemming. Op de camping weer uitgepakt en de tent van Lo weer opgebouwd. We lijken wel een stel nomaden. Een rustige camping. Maar het vallen van de avond zullen we niet snel vergeten…. We werden letterlijk opgegeven door de midges (super kleine mugjes die je gebruiken als speldenkussen). Uiteindelijk konden we ondanks het prachtige niet eens buiten eten en waren we weer opgehokt.
Donderdag 1 augustus 2024
Dag 21
Het dagboek van vandaag niet gelijk bijgehouden, dus moet je dat later doen. Nu dan pas merk je hoe snel je dingen al weer kwijt bent of niet in de goede volgorde plaatst.
We hebben in ieder geval een rondrit gemaakt. Een deel van de NC 500 uitgereden. Ik kan alleen maar hetzelfde blijven zeggen. Wat is de ongerepte natuur van deze kant van Schotland toch erg mooi. Voor mij is het genieten van de bergen, het licht, de kleuren, het mistroostige, het mystieke, de temperatuur, etc etc. De route richting Torridon, Shieldaig gereden met de Appelcrosspas. Kortom geweldig. Zonder caravan gaf dat rus en veel meer punten om even te kunnen parkeren en te kijken. Niet dat er veel hoogteverschillen of steilten te overwinnen waren maar meer vanwege het smalle en korte passeerhaventjes. Toch gaf de auto opeens aan dat de temperatuur te hoog was. Gelijk kunnen stoppen. Waterreservoir leeg?! Hoeveel water hebben we bij ons etc. Bij de eerste drinkfles die er in ging zag ik dat een slang los lag die aan het reservoir hoorde vast te zitten. Ik kreeg gelijk hoop dat dit het enige probleem zou zijn. Ans en Ruwenshelo zouden bij het beekje onderaan de weg de flessen vullen met water en ik zou proberen de reparatie uit te voeren. Er was wat lastig bij te komen, maar uiteindelijk lukte het. De auto weer warm laten draaien en de vloeistof bleef op peil. Niet alle koelvloeistof was er dus uitgegooid puffff. Even verderop opnieuw de legen drinkflessen weer gevuld bij een beekje waarbij Lo altijd kan laten zien hoe handig hij wel niet is.
Vrijdag 2 augustus 2024
Dag 22
Vandaag eerst maar eens gestart met een lekkere douche. Het was nog rustig zo om zeven uur, dus de invalidedouche maar genomen…. 2 keer zoveel ruimte en een afneembare douchekop! Kom ik terug … zijn ze al uit bed en is de caravan weer overvol.
Ontbijt en vervolgens Arran meegenomen voor een wandeling en op de terugweg boodschappen gedaan in de buurtsuper van het dorp. Wat zijn wij verwend. De krop ijsbergsla van gisteren of nog veel eerder lag nog in de koeling. Toen ik die beet pakte en omkeerde was het rottingsproces al ingetreden. De Elstar zag er heerlijk uit, dus (gelukkig) maar 1 meegenomen voor Ans… later bleek die zelfs te meelderig om je tanden in te zetten. Geen zakdoekjes, geen vlees, geen kaas, geen yoghurt, ja wel een (fabrieks-)brood, alleen cherrytomaten en geen huttendase. Ik was niet sneller klaar maar natuurlijk wel goedkoop uit 😊. Thuis gekomen was Ans, ondanks een zeer hoofd, al weer aardig in touw geweest en bezig om een camping voor de volgende nachten te zoeken en te reserveren…. Dit lukte niet, waar je, je ook niet beter van gaat voelen. Met het ontbijt al besloten dat we niet de hele dag tussen de midges wilden blijven, en een stukje wilden rijden. Eten voor de lunch klaargemaakt en bijeengeraapt en na controle van de vloeistoffen van de auto, ingestapt voor een rondrit richting Gairloch. Onderweg kwamen we een bordje tegen van de Victoria Falls. Op zeer korte loopafstand dan toch een mooie waterval kunnen bewonderen en de rondwandeling gaf ook nog een mooi uitzichtpunt. Via Poolewe, Laide, Badcaul, Dundonnell, weer naar de A835 en naar de camping. Duidelijk veel langer dan het plan was en nog veel meer kilometers. Maar weer mooie natuur, kleine plaatsje, mooie plekken etc gezien. Dus weer een deel van de NC 500 uitgereden! De auto hield zich goed en stonk alleen bij het achteruit parkeren op een helling van minstens 15 %. Thuis gekomen, aan het eten begonnen. Gezien de geweldige winkels hebben we het maar gehouden bij Tomaat, met kaas, met ui, met champions en ei…en brood. Heerlijk! Ans deed nog een flinke ronde met Arran voor het eten zodat die ook het gevoel kreeg niet de hele dag opgehokt te zitten in een Bens in een rijdende auto ☹. In de avond was er veel wind en wat regen, dus geen midges…totdat het windstil werd … Wat is dat een gedoe. Ruwenshelo en Ans zitten beiden onder de bulten en reageren er heftig op. Bij mij valt het mee. Ik voel ze wel prikken en ze geven irritatie, maar die jeukbulten blijven nog steeds weg. Nog één nachtje hier, nog even volhouden…. Maar of het weer een slaaparme nacht wordt weten we nog niet. Ik zie ze in elk geval nog steeds vliegen.
Zaterdag 3 augustus 2024
Dag 23
Vandaag waren Henk en Sjanie 40 jaar getrouwd. De hele dag aan gedacht… daarom laat in de avond maar gebeld, zodat we het niet zouden vergeten. 🙂
Op weg naar Glencoe Campingand Caravanning Club Site in of net buiten Glencoe. Deze dag stond dus weer geheel in het teken van verhuizen. Voor de zoveelste keer Ruwenshelo zijn Huis en Boedel maar weer opgerold en in de dakkoffer geplaatst. Hij past er niet bij , dus mocht hij op de achterbank. Hij moet daar ook hard voor werken: Pootjes indraaien, afkoppelen van gas, elektra en waterleiding, ramen en deuren sluiten, aankoppelen, lichten controleren etc en dat alles terwijl ik er rustig naar kijk!
Onderweg veel miezer regen en af en toe een bui. Weer koffiegedronken en geluncht bij een kerk. Meestal is daar een goede gelegenheid om even van de weg te staan en een mogelijkheid om er ook te parkeren. We gaan zo zachtjes aan de westkust verlaten., maar blijven nog wel even in Schotland. Ans heeft deze camping kunnen boeken voor 4 nachten. Aangekomen was er wat zon….totdat er een behoorlijke bui kwam overzetten. In die bui geprobeerd om de luifel aan de caravan op te zetten. Dit lukte met weer wat gemopper van mij. Ben niet altijd even gezellig als het niet lukt zoals ik wil. Bij een opklaring ook nog de tent van Lo kunnen opzetten. De dag af kunnen sluiten met o.a. een BBQ op de Cobb en natuurlijk Yatzee. Geen verslag… daar had ik geen zin meer in.
Zondag 4 augustus 2024
Dag 24
Vanmorgen in eerste instantie weer vroeg (voor vijven) wakker, maar wel blijven liggen. De 4G ontvangst was net voldoende om ook Vroege Vogels te luisteren, dus dat maar gedaan. Kon ik mijn ogen toch nog dichthouden. Ook nog gezocht naar een kerk waar we eventueel naar toe zouden kunnen. Op het laatste moment besloten om toch naar een kerk te gaan. De verstrekte gegevens op internet waren niet al te duidelijk. Dus eerst naar het dorp Glencoe. Daar naar de kerk… Bleek gesloten en de aanduidingen waren net zo onduidelijk. Je kunt lezen dat er elke zondag een dienst is…. maar waar…. in de regio?! Uiteindelijk doorgereden naar Balachulish. Net iets te laat stapten we binnen. Ze waren bezig met het onze vader. Eerst dacht ik dat er alleen een toga stond… maar tegen de donkere achtergrond viel de priester/bisschop afkomstig uit Afrika niet op. Een vriendelijke man die ons de gelegenheid gaf plaats te nemen. Het kerkje zat nog best aardig vol. Ook met gasten zoals wij uit Holland, maar ook uit Frankrijk en Polen. Jong en oud. Het bleek Schots episcopaal katholiek. Bij het verlaten van de kerk de pastor nog de hand kunnen drukken en Lo kreeg gelijk een knuffel. Hij was een goede jongen. Het was goed om er te zijn en weer eens over een kerkmuur heen te kijken. Ook geeft het een beter gevoel van wat voor soort dag het is. Iets van ritueel en ritme? Uit de kerk gekomen bleek dat we in een soort kapel bijeen waren gekomen want de echte oude kerk stond te koop.
Terug naar de camping. Lekker wat gedronken met nog een restant cake met citroenglazuur en daarna de lunch. In de middag een wandeling gemaakt. Eerst langs het bezoekerscentrum “Glencoe Visitor Centre”, de buren van de camping. Daar de Schotse Hooglander vastgelegd en in een plaggenhut kunnen kijken. Vervolgens een uitgezette route van 2 uur gaan volgen. Hoe deze liep weten we nog niet, maar uiteindelijk zijn we naar Glencoe gelopen en hebben we uitgekeken over het “Loch Leven”. Via een andere weg en een oude “bridge” terug naar de camping waar we net voor een langdurige regenbui weer bij de caravan aankwamen. Het bleef dan ook onafgebroken doorregenen tot in elk geval … na middennacht. Onze dag met Lo afgesloten met een spelletje Yatzee. Daarna onze reisverslagen en foto’s. Wanneer we deze kunnen uploaden weten we nog niet. Ik ben hier zelfs telefonisch nauwelijks te bereiken. We zitten in een kom van bergen om ons heen.
Maandag 5 augustus 2024
Dag 25 (10-8 we hebben weer internet bij de bibliotheek in Oxford)
Temperatuur tussen de 9-14 graden.
Waar zal ik het vandaag over hebben….Die ene hevige regenbui van 22 uur… het duurde namelijk tot ongeveer 15:00 uur voordat het toch nog droog werd. Vanmorgen zo lang mogelijk blijven liggen. Zelfs Lo bleek niet te zijn weggedreven met zijn tentje. Best wel medelijden met hem. Alleen in een tentje met alleen maar regen op je dak. Vermoedelijk heeft hij er weinig of niets van gemerkt. Rond een uur of 8 waren we natuurlijk allemaal weer uit bed. Dank zij de luifel konden we toch buiten zitten en kijken naar de regen. Veel hebben we dan ook niet gedaan, dan de gewone kampeerbeslommeringen. Lo kon gaan douchen….. heel lang! Gaan we hem straks wel weer afleren. Ik heb de hond uitgelaten en daarvoor had ik toch wel mijn regencape nodig. Een rondje… maar genoeg om als twee verzopen katten weer bij de caravan te komen. Ans weggegaan voor een paar boodschapjes. Toen het eindelijk droog was zijn we toch naar het Glencoe Visitors Center gegaan. Dat is niet ver weg, net buiten de camping en zijn we met Lo een rondje historie wezen doen. Het plaggenhuis weer bezocht. De schotse hooglanders een bezoek gebracht, waarvan Lo dacht dat als hij loeide, de beesten we naar hem toe zouden komen. Vervolgens de voorlichtingsruimten doorgegaan en de twee filmpjes bekeken. O ja eerst nog lekker wat gedronken in het restaurant en daar gebruik gemaakt van de Wifi zodat jullie weer bij waren. Daar werden we herkend door iemand van het personeel die ons in de kerk had gesignaleerd. Grappig. Toen natuurlijk de shop in… Lo een Schotse trui met capuchon, ik een Schotse pet en Ans nam nog iets mee voor een ander. Vervolgens naar de camping en genoten van een lekkere maaltijd, spelletjes en zowaar de vallende avond…. Kleur in de lucht.
Dinsdag 6 augustus 2024
Dag 26
Een nieuwe dag met nieuwe kansen. Het was droog en bewolkt. Starttemperatuur ongeveer 9 graden en het is niet veel warmer geworden dan 13 graden op enkele momenten na dat de zon scheen. Toen werd het wat meer. Althans dat voelde zo. Dus met een vest aan was het goed te doen deze ochtend. Eerst de douche maar weer eens bezocht. Net zeven uur geweest dus dat moet kunnen. Ans sliep nog of deed alsof…. De tondeuse zijn werk maar eens laten doen. Na ruim drie weken werd dat tijd. Bij terugkomst was alles al weer in bedrijf. Dat was eigenlijk niet mijn bedoeling, maar dat scheen zo te moeten zijn. Na het ontbijt de hond voor mijn rekening genomen. Van die ronde wat foto’s gemaakt…. Het had anders toch een fotoloze vakantiedag geworden. Dan kan toch niet. Bij terugkomst lekker buiten gezeten, Bewolkt, droog en af en toe wat zon. Toen toch maar de luifel afgebroken. Deze was nu droog binnen te halen, ondanks er een hoop poetswerk aan vooraf ging. Zat geheel onder de hars-druppels, al dan niet ingedroogd. Met een föhn, warm water met wat afwasmiddel hebben we het gelukkig kunnen verwijderen. Daar waren we behoorlijk ziet mee. De tent van Lo, toch nog maar laten staan. Het begon toen ook gelijk te regenen. In de middag nog even boodschappen gedaan. Wilde eigenlijk foto’s maken van de scheepjes op het water, liefst spiegelend met de bergen en al…. Geen rimpelloos water en wel regen. Dus dat maar als gepasseerd zien. Na een heerlijke pasta, yatzee en een probleempje met Arran (ontsteking en overgeven????) me aan de mail gezet met Delta. Ze gunnen ons geen vakantie en willen de boel gelijk al komen aansluiten. Een van de nadelen van de huidige communicatiemogelijkheden. Waar je ook bent… ze gaan er gewoon van uit dat je te bereiken bent en het één en ander kan regelen…NIET DUS. WE HEBBEN VAKANTIE!
Woensdag 7 augustus 2024
Dag 27
We gaan verhuizen! Dus dat betekenende weer inpakken en gaan. Nu voor een veel langere rit, waar we vandaag voor een groot deel mee zoet zouden zijn. En…. Het regende weer behoorlijk. Eerst maar het ontbijt. Vervolgens regencape aan en de tent van Lo ingepakt zien te krijgen. Lo met paraplu de hond uitlaten en Ans allerlei klussen in en soms buiten de caravan. Ik kan echt niet zeggen dat ik het leuk vond. Een cape is handig op de fiets of gewoon lopen, maar wat doen met zo’n ding aan is geen feest. Je kan je handen niet vinden en niet zien wat je doet. Uiteindelijk lukte het allemaal toch en gingen we op rit. Regen regen regen en dat viel best wat tegen. Om te stoppen heeft niet veel zin en van een uitzicht valt ook niet veel te genieten. Alles is grijs en in de bergen zeker. Maar Schotland is Schotland niet… de ene berg in de regen en mist de andere in de zon. Fantastische beelden en zo gleed het landschap van Schotland zachtjes onder ons weg met veel gespetter van de regen. Dat alles op tweebaanswegen die naar Hollandse begrippen niet zo gladjes zijn en waarvan de breedte ook wisselend is. Maat we zijn uiteindelijk veilig aangekomen in Bellingham, de nieuwe overnachtingsmogelijkheid. Intussen zijn we de grens niet ongemerkt overgegaan van Schotland naar Engeland. Dit hebben we op verschillende manieren vastgelegd en kunnen dat delen. Pas op de camping, ruim 300 km vanaf het startpunt was het wat droger en hebben we de tent van Lo nat opgezet om te drogen etc etc.
Donderdag 8 augustus 2024
Dag 28
9-15 graden regen met af en toe momenten bewolkt maar droog.
Vanmorgen wilde ik vroeg op pad. Echt alleen om foto’s maken. Al ruim voor zessen was ik wakker, met de twijfel ga ik wel of niet. Iets over zessen naast mijn bed. Ans natuurlijk toch wakker en met de mededeling dat ik nog niet weg kon… om 07:00 uur gaat de poort pas open. Toen maar op de rand van mijn bed zitten wachten en me wat meer georiënteerd op de locatie. Ik wilde naar het water van Kielder. Kielder Water is het middelpunt van Kielder Forest en is het grootste door mensen gemaakte meer in Noord-Europa. Het volledige pad langs het meer is 41,8 km lang en zou toegankelijk zijn. Ik had daarvan een foto gezien van een eilandje in het meer, weerspiegeling, blauwe luchten etc etc. Dat wilde ik ook wel. Toen ik om klokslag 07:00 uur vertrok was het mooi weer, mooi licht en zelfs de zon. Het gaf hoop, tot ik na een kilometer of 12 bij het meer aan kwam. Toen begon het te miezeren en te regenen en dat hield niet op. Erg lastig voor je apparatuur en het dragen van een cape hielp ook niet veel. Dus telkens de auto uit en een stukje lopen etc. De lucht bleef grijs zonder tekening en rimpelloos water was er ook niet. Wel het betreffende eilandje gevonden…. Ik was toen aan het einde van het meer op ruim 35 km van de camping. Ik heb foto’s maar ze zijn anders als verbeeld. Daarnaast ben ik op zoek gegaan naar het verborgen viaduct. Ook dat was niet goed te fotograferen vanwege bomen en struiken waardoor ik er niet goed bij kon komen…. Daarom was het natuurlijk het verborgen viaduct. Wat ik er van kon zien was wel bijzonder. Daarna naar het kasteel en onderweg ook nog twee typische kerkgebouwen gefotografeerd zoals je er hier meer ziet. Ongeveer drie uur later was ik weer op de camping. Foto’s rijker en een illusie armer. Ans had geen gebruik kunnen maken van de gelegenheid uit te slapen. Ze had alweer wentelteefjes in de pan gehad voor Lo die zich een zogenaamde pyjama-dag had toebedeeld. Dat wil dus zeggen dat je helemaal niets doet, in je pyjama blijf rondlopen en in je tentje blijft om te slapen. Toch tussendoor naar de douche gekregen en voor lunch of diner (z’n natje en z’n droogje) blijkt hij klaar wakker en mist niets. In de middag zijn Ans en ik naar het dorp Bellingham gereden voor wat boodschappen. Tegen de verwachting in gingen we met de auto want…. Het regende weer. Ook tegen de verwachting… Lo wilde niet mee, ondanks we niet gingen lopen. Het dorpje rondgelopen. Duidelijk trots op zijn geschiedenis en in dat teken staat alles daar. Ans nog een leuk gesprekje gehad met een oude Engelsman. Hij bleek geboren in het plaatsje en gedoopt in de kerk met het stenen dak. Prachtige kerk. Vervolgens naar de plaatselijke Co-op, die ook zo heet en ons avondeten meegenomen. Na overleg besloten om morgen toch te vertrekken en nu meer naar het zuiden. We gaan naar Oxford (om onze kennis) bij te spijkeren. De avond wordt bijna een ritueel. Ons dagboek, de foto’s en een spelletje met Lo.
Vrijdag 9 augustus 2024
Dag 29
9-25 graden regen met af en toe momenten bewolkt maar droog en hoe verder we naar het zuidoosten reden des te zonniger het werd.
Een reisdag, dus niet zoveel foto’s. Opnieuw weer alles ingepakt. Tent van Lo was alleen de bodem nat, dus dat viel mooi mee. Vandaag zouden we “afzakken” naar Oxford. Dat zijn wel ruim driehonderd kilometer en niet alleen over de snelweg. We schatten dan ook in de hele dag daarmee bezig te zijn. Ans had een camping gevonden op kleine afstand van Oxford, zodat we de stad ook binnen bereik zouden hebben om daar eens rond te kijken. Onderweg wat foto’s gemaakt van het landschap. Van het wat wildere landschap kom je langzaam aan in het meer heuvelachtige landschap met veel ontgonnen gronden voor veeteelt en landbouw. Daarnaast hebben we vandaag een aantal grote steden gepasseerd. Half Nederland ligt overhoop voor werk aan de wegen…. En hier is het niet anders. Het was gewoon erg druk op de weg. Met ook veel gedeelten langzaam rijden. Wel bijzonder is dat wij nauwelijks echt hebben stilgestaan, terwijl uit tegenovergestelde richting we soms kilometers stilstaand verkeer zagen. Uiteindelijk de camping gevonden. Een echt boerenbedrijf die een top van de heuvel toegankelijk heeft gemaakt voor kampeerders en volgens mij ook veel arbeiders van ver. Al met al een heel rustige plek. Hier hebben we voor het eerst in de vakantie de zon zien ondergaan achter een horizon.
Zaterdag 10 augustus 2024
Dag 30
Hoe langer een vakantie duurt… des te korter worden de reisverslagen. “Verslagmoeheid” treedt dan op. Dat begint bij mij met uitstel. Zeker als je behoorlijk veel foto’s gemaakt hebt, deze heb uitgezocht etc, dan is de energie weg voor daarna nog een verhaal. Dan gaat dus het geheugen ook wat achteruit. Je maakt zoveel mee dat je dat niet goed meer kan ordenen. Dus zullen jullie het moeten doen met wat minder, in de hoop dat bij jullie de leesmoeheid ook wat versterkt.
Deze dag gingen we samen naar Oxford. Doel was de bibliotheek om de bestanden op internet te zetten zodat jullie de verhalen konden lezen en de plaatjes konden bekijken. Inmiddels waren we al ongeveer een week onthouden van een goede verbinding die hiervoor nodig is. Met de auto een miles op 7 naar de rand van Osford naar een PenR. Vandaar met lijn 700 naar het centrum op zoek naar een Bieb. Die zijn daar genoeg, als museum, maar natuurlijk ook de normale. We troffen een grote, met een aardige wifi-verbinding en met een uur en nog wat lukte het allemaal.
Vervolgens naar de Christ Church cathedral. We wilden daar naar de Evensong. Deze week traden daar tijdens de Evensong een gelegenheidskoor op uit… Nederland. We konden ons om 17:55 uur aan de poort melden. Er werd dan geen entree geheven. De Evensong lijkt wat op een geheel gezongen vesper. Tot en met de schriftlezingen worden gezonden. De “minister” of te wel de priester had maar een kleine rol. Er mochten geen foto’s worden gemaakt. Dat heb ik dan ook niet gedaan. Mijn telefoon deed dat en nam het geluid op. Dus jullie kunnen dat nog eens horen.
Na de evensong, met de bus terug naar de P en R en vervolgens naar Lo gereden. Die wilde graag op de camping blijven en heeft dat ook die ruim 4 uur volgehouden.
En…. dan kom je er achter dat er veel fotobestanden zijn beschadigd. Hoe is nog een raadsel. Feit is dat we leter nog een keer in Osford zijn geweest dus er ook wel weer andere foto’s de herinnering kunnen vasthouden.
Zondag 11 augustus 2024
Dag 31
Ans en Ruwenshelo zijn naar een dienst geweest van Hillsong. Ik wilde daar niet heen en paste dus op de hond… heb hem dus uitgelaten. Ruwenshelo kwam terug dat hij het toch wel erg veel geluid vond. Best wel lastig natuurlijk dat Engels etc. Door de hitte, rond de 28 graden, hebben we verder ook niets gedaan en hebben ons in en bij de caravan en camping vermaakt. Onder de boom, op de heuvel en in de wind was het nog uit te houden. En er is duidelijk maar een klein wolkje aan de lucht. Verder ons laten vermaken door de rode wouw. In elk geval flink bezig geweest om het beestje er goed op te krijgen. Later in de week lukte dit wel beter… dus plaatsen we niet al te veel foto’s van de wouw. De meeste foto’s zijn dank ook van de ochtendwandeling, o.a. een grijze eekhoorn.
Dinsdag 13 augustus 2024
Dag 33
Vandaag zouden we met Ruwenshelo naar Oxford gaan. Dus met de auto, daarna de bus, naar het centrum. Dit oude centrum doorgelopen en de meest mooie plekjes gezien. Wat opvalt is dat dit centrum echt auto-arm is gemaakt. Tig dubbeldekker bussen en taxi’s, een enkele scooter, een pizzabezorger en een elektrische step. Geweldig. Het lukte zelfs om af en toe foto’s te maken zonder personen en voertuigen. Niet altijd natuurlijk, want er waren ladingen Chinezen of Japanners, althans Aziaten op de been. Picture, Picture and picture. Daar moest je wel doorheen manoeuvreren. Ik heb me dan ook af en toe maar schuldig gemaakt aan straatfotografie. Nu wil ik het niet altijd over geld hebben, maar sommige dingen zijn wel onmogelijk gemaakt voor een bepaalde groep mensen. Varen op de Theems (hier nog een boerensloot) is 30 pond voor een uurtje. Tegen de koers van € 1,16, reken maar uit bijna € 35,-. Een bezoekje in een museum, bibliotheek, tuin, kasteel, 15 pond, 20 pond, 25 pond etc. Een ijske voor Lo begon met 3,50 pond.. dus 4 Euro. Voor een gezin met een paar kinderen is er dus niet zoveel te doen denk ik, en blijf je vermoedelijk constant neen zeggen. Overigens is dat met kamperen ook zo. Reken maar op een minimum van zo’n € 50,- per nacht en dan mag je blij zijn dat je dan het meest noodzakelijke hebt. Soms zelfs… geen douche voor dat geld, soms geen warm water, soms geen hygiëne, soms geen ruimte etc. etc. Zijn wij verwend? Of kunnen ze vragen wat ze maar willen en krijgen ze het toch wel ( van de dubbele inkomens? ). Jammer voor de rest.
O ja, vandaag met Arran ook nog een dierenarts bezocht. Blij dat Ans was Engels spreekt, want de vragen en vragenlijsten die je door moet is niet leuk. Arran is waarschijnlijk gebeten door een insect of iets dergelijks en liep met een ontsteking op zijn rug, bij zijn staart. Je doktert eerst wat zelf maar we vonden het toch beter om de dierenarts te raadplegen. Die hebben ze hier ook niet die komt helemaal uit Denemarken 😊. Uiteindelijk, geschoren, schoongemaakt en gespoeld en met antibiotica voor een aantal dagen naar de camping. Ik vraag me af of alles ook zo uitgebreid gaat als je met je kind hier bij een huisarts komt. Die honden hier worden wel prinselijk behandeld…(en daar betaal je ook naar!)
Woensdag 14 augustus 2024
Dag 34
Vandaag hebben we onverwacht wat meer van de natuur genoten. Het begon al goed met de Rode Wouw. Of eigenlijk twee of drie. Best nog wel moeilijk om die op de foto te krijgen. Vandaag was er duidelijk een andere temperatuur. Het was weer fris, het miezerde bij tijd en wijle, terwijl je met het wandelen weer graag geen jas of vest aan had. We zijn lopend naar het dorp Beckley gegaan. Een leuk dorpje met een behoorlijk oude kerk, prachtige huisjes, bijzondere rieten daken met kippengaas etc. Struinend via het bos en open veld teruggelopen naar de camping. Een behoorlijke wandeling, die wat langer uitviel dan verwacht.
Na het avondeten gelijk met de auto als schuilhut naar het veld achter de camping. En ja hoor een groep van vijf damherten kwam uiteindelijk weer tevoorschijn, waarop wij weer wat (foto’s) geschoten hebben. De dag weer afgesloten met een spelletje Yatzee. Arme Lo zie het verlies weer moest incasseren! Hij begrijpt nog niet goed dat je juist door het verliezen wint. (Afspraak is namelijk dat degene die wint gaat trakteren!.)
Donderdag 15 augustus 2024
Dag 35
Weer afbreken en verkassen naar een camping in de directe omgeving van de ferry, zodat we op tijd konden inschepen. En het was weer droog. Dus de luifel en de tent van Lo na droging mooi in kunnen pakken en op kunnen bergen. Dit scheelt weer een hoop extra werk voor thuis. Toen de laatste paar honderd kilometer naar de camping waar we ook het eerst hebben overnacht bij aankomst op Engelse bodem. Ans had deze camping al gereserveerd. Onderweg heerlijk in een park kunnen picknicken. Even weg van de weg. Op de camping aangekomen konden we de combinatie zo neer zetten dat er niet afgekoppeld hoefde te worden. Makkelijk voor de volgende dag. Daarna nog even een wandeling door het veld en langs de kust. Lo bleef achter omdat hij niet mee wilde.
Vrijdag 16 augustus 2024
Dag 36
Deze dag stond in het teken van terugkeer. Terugkeer naar het moederland op vaderlandse bodem. Vanuit de camping was het een klein halfuurtje naar de ferry. We dachten vroeg te gaan zodat we aan boord een plekje konden vinden om de dag door te kunnen brengen. Liefst een plekje binnen met een stopcontact voor Lo in de buurt. We hadden wel alles opgeladen, maar ja, je weet nooit. Daar aangekomen moesten we eerst alle controles door. De Stenaline, de politie/douane en nog een security . Voor het eerst werd nagevraagd wat de relatie was tussen Lo en ons en werd ons gevraagd dat aan te tonen. Dus de papieren van jeugdzorg tevoorschijn getoverd, met daarin de toestemming voor de buitenlandse reis en het bewijs dat hij bij ons hoort. Het plekje binnen (voor drie personen) was niet te vinden. Het duurde even voordat dat ook bij Lo door kon dringen. Tegenwoordig moet je hem overtuigen, dus liep Ans met hem alle ruimten door. Hij zou gerust in het chauffeurs gedeelte gaan zitten of in andere gereserveerde gedeelten zoals bij het restaurant. Uiteindelijk vonden we een plekje buiten… in de zon die af en toe zich terugtrok achter de wolken. Toch was het daar redelijk vertoeven. We een plekje gevonden met zo weinig mogelijk last van de wind. Zo hebben we grotendeels de dag daar doorgebracht met drinken, lunch, schermen, tekenen en natuurlijk Yatzee. Daarnaast nog gesprekjes en gesprekken kunne voeren met medereizigers. Uiteindelijk was ik de winnaar… of verliezer. De winnaar moest trakteren dus die verloor het meeste geld 😊over meer dan 30 spelletjes Yatzee. Aan de Hollandse kant gekomen, zo snel mogelijk naar de auto, niet alleen voor Arran die in de caravan zat, maar ook voor de medereizigers omdat we als een van de eersten van boord konden en moesten. Alles staat zo dicht op elkaar dat je nauwelijks er tussenuit kan draaien. Daar de auto voor ons geen chauffeur had…. Duurde dat dus. In Hoek van Holland gelijk de Mac opgezocht. Het was etenstijd en ik kon dus trakteren. Bij de Mac, een feest voor Lo en voor ons wat minder. Je moet er wat voor over hebben. Lo kreeg bij elkaar een liter milkshake, omdat de eerste beker over tafel.. en kleding ging. Thuis gekomen maar gelijk de auto en caravan leeggehaald.
